உன்னுடன் கனிந்த மரணங்கள்..

மழலை மலராய்..

பூமியில்..

ரோஜாமலர் ஒன்று..

பாதம் பதித்ததாய்..

மனதோடு..

மனித இதழ்களோடு..

நானும்..

புன்னகைத்த ஞாபகம்..

உன் ஸ்பரிசத்தில்!!

மொட்டொன்று

மலர்கையில்..

வாடிடும் பூவொன்று..

ஆனந்தம் கண்ட..

ஞாபகம்!

முழு மொட்டாக நீ..

இதழ் திறந்து..

ஆனந்தம் கண்டாலும்..

உன் பிரிவால் வாடிடும்..

பூவாக நான்!!

வானில் அழியாத..

வெண்ணிலவாய்..

ஒரு கனவாய்..

வாழ்வின் வடுவாய்..

என் மனதிலே நீ!!!

ஆனாலும்-

என் நாட்களின் நீளம்..

குறையாது!

உன்னுடன் கனிந்த..

என் மரணங்கள்..

என்றும் மறையாது!!!